แม่มาหา มาอยู่เป็นเพื่อนได้ 3 วันล๊ะ
วันนี้แม่เขาบอกว่าแม่จะกลับไฟท์เย็นๆ ...
ก่อนที่แม่จะมา เหมือนมีเรื่องเครียดๆเยอะแยะ
ทั้งๆที่มันมีแค่เรื่องเดียว
แต่เวลาอยู่กับแม่ เหมือนกูลืมมันไปได้สักพักนึง
แต่พออยู่คนเดียว มันก็รู้สึกเจ็บลึกๆทุกที
จำได้เลย วันที่แม่มา..กูถามไปคำแรก " แม่มาไมอ่ะ ? "
แล้วรู้ป๊ะคำตอบไหนที่แม่ตอบกูมาทำเอากูยิ้มมมแก้มแทบปริ?
" แม่เป็นห่วงพี่ทราย...ไม่รู้เป็นอะไรคิดถึงพี่ทรายจังลูก "
เหมือนแม่จะรับรู้ จะรู้สึกได้จริงๆว่าลูกสาวคนนี้ ปวดใจ*
ก็คงมีแต่คนในครอบครัวจริงๆ ที่รักกูในแบบที่กูรักพวกเขา
ถึงแม้จะมีคนๆนึงที่กูเคยพร่ำบอกว่า
"ก็ทรายรักพี่เหมือนคนในบ้านจริงๆเลยทำให้ขนาดนี้ "
สุดท้าย..เขาก็เป็นได้แค่คนที่กูรัก ไม่ใช่ " คนที่รักกู "
วันนี้รู้แล้ว...
ว่ามีมากกว่าหนึ่งคนจริงๆที่เป็นได้ทั้งคนที่กูรักและเขาก็รักกู
มันมีมากกว่าที่กูเคยคิดไว้จริงๆ...
ไหนจะเพื่อน ไหนจะน้อง ไหนจะเป็นคนรอบข้าง
ระหว่างเวลาที่กูช้ำๆนี้...มีหลายๆเรื่องอยากเล่าให้ฟังเยอะแยะ
ว่ากูพบเจอ "หัวใจคน" ที่เขาดีกับกูเหลือเกิน
ดีชนิดที่กูไม่เคยคาดคิดว่าจะมีคนที่รักกู ห่วงกูขนาดนี้
แต่...นั่นก็เหมือนการส่องกระจกมองตัวเอง
ที่คอยทำทุกอย่างให้เขา แต่ อีกฝ่ายไม่ได้รู้สึกอะไรเลย
ถึงความดีของคนๆนั้นจะมีมากแค่ไหน...
แต่กูก็ไม่สามารถให้รักแบบนั้นเป็นการตอบแทนได้
มันก็คงถูกแล้วที่กูเป็นแบบนี้..
เพราะมันต้องมีฝ่ายที่เรารักจริงๆแต่เขาไม่เคยจริงจังตอบ
และมีอีกฝ่ายที่เราไม่เคยจริงจังแต่เขามีแต่ความจริงใจให้เสมอๆ
แล้วกูก็ตกอยู่ในทั้งสองสภาพตอนนี้...
เพราะเรื่องแบบนี้มันทดแทนกันไม่ได้หรอก
แล้วกูก็ไม่ใช่คนประเภทเอาอะไรมาแทนที่ได้ซะด้วยซิ
ไม่ใช่คนที่สามารถเอาความสุขมาจากสิ่งๆอื่นที่ไม่ใช่ความสุขแรกจริงๆได้
เหมือนๆว่า...กูเริ่มจากจุดไหน กูก็ขอให้เป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ
หากสิ่งๆนั้นหายไป...กูก็ขอหยุดตรงจุดเดิมก่อน
และพร้อมจะหาความสุขที่มันหายไปนั้นมาต่อเติมความรู้สึกที่หยุดไว้
กูไม่สามารถเอาอีกสิ่งนึงมาแทนที่กันได้จริงๆ
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้คนอย่างกู..
แต่นั้นมันไม่สามารถดูดซับความรู้สึกที่กูมอบให้คนๆนั้นได้จริงๆ
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ
................................
ตอนนี้ความคิดแล่นปรื๊ดปร๊าด..
คิดอะไรดีๆได้เพียบ...แต่ ไม่อยากพล่ามอะไรยาวๆ
เหมือนๆว่า พูดไปก็เท่านั้น ถึงพูดก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ก็สันดานคนเรา...มันต้องเจ็บก่อนถึงจะรู้สึก
ถึงกูพูดเหี้ยไรไปตอนนี้..
ก็เหมือนจุดเล็กๆจุดนึงที่ไม่สามารถอธิบายอะไรได้ดีกว่าคำว่า "จุดเล็กๆ"
แต่สักวันนึง...หากเขารู้สึกเจ็บขึ้นมา
เชื่อกูเถอะว่า เขาต้องหันกลับมามองจุดที่มันค้างคาอยู่นั่นหล่ะ
แล้วมีคำถามที่ว่า จุดเล็กๆตรงนั้นหมายความว่าอะไร?
.
จุดพักใจ
\
ป.ล. ทำไมเด็กที่มหาลัยกูมาพัวพันกับชีวิตกูกันนักคะ? (หืมมมม?)
'
edit @ 2006/07/11 19:53:38
edit @ 2007/02/12 09:45:07
